maligayang pasko! haha naalala ko unang pasko ko na wala sa pinas. totoo ngang mas malungkot dito eh kasi hindi naman buddy buddy ang lahat ng tao dito. yun siguro ang main difference sa pasko dito at pasko sa pinas. eh kasi naman mas mahirap naman. eh kasi dun parang antagal mong magiging kapitbahay yung mga tao. dito parang wala namang forever neighbor. at although lagi kang iggreet ng mga tao dito pag nagkasalubong kayo o ano eh parang walang time para madevelop yung bonding. ewan ko ha. para sakin ganun. siguro para sa mga amerikano eh masaya para sa kanila yung pasko dito eh pero parang hindi naman. parang more on material things sila rito. anyway sino ba naman ako para manghusga. haha. parang nakakainggit tuloy pag may mga posts na tungkol sa pasko na nakikita ko sa facebook. minsan naman ayaw ko na magcomment baka isipin nila "ano ba 'to ang epal naman nito. nangingialam eh wala naman dito.".. hahah parang pag naiisip ko pag comment ng comment si jane. nangingialam lagi nakakairita lang. XD minsan din umiiwas na rin ako sa facebook. mafiawars, barn buddy, at minsan friends for sale na ang diretso ko. pag may updates tungkol kay lorine eh yun agad diretso ko. pag wala tapos na. eh kasi nakakainggit naman noh. parang biglang andaming happenings nung wala na ko. haha. o di ko lang napapansin na maraming happenings pag andun ako kasi kasama ako sa gimik eh. haha.

isa pa sa mga diperensya sa pasko rito at doon eh doon nakahilata lang ako at may pagkain na pag pasko na. eh dito parang andaming gagawin kasi wala naman kasing katulong dito. haha. at waa ayaw kong maghugas ng pinggan! pucha yan. haha dun lang ako takot talaga eh. maghugas ng gabundok na basura. este pinggan pala. haha. pero same lang naman ang tema dito at doon. eh malamang may mga hindi rin kumakain dito at nasa kalye. ewan ko nga kung ano ang worse eh kasi yung mga tao dito na walang bahay adi malamang nasa labas din sila. eh malamig sa labas! pano yun ako di ko kaya yun. siguro pag ako tumira ako sa sa kalye sa pinas mas kaya ko kesa tumira ako sa kalye dito. haha. ngeh ano ba tong pinagsasabi ko. parang essay lang na tungkol sa pagkakaiba ng pasko dito at sa pinas.

anyway ito dapat ang sulat ko sa'yo. ewan ko kung mababasa mo to or ano. feeling ko iisipin mo na wala akong sulat or ano. actually iniisip ko kung bakit hindi kita nabigyan ng regalo noong mga nakaraang pasko at syempre alam mo na kung bakit at dahil hindi tayo ok nun. well di ko na babalikan yun kasi ayaw ko at alam kong ayaw mo rin. sabi nga sa mga napapanood ko rito walang kwentang magdwell sa past. wala talaga. at kahit dati ko pa napatunayan na parang same lang din na pangit na sa present lang nabubuhay. (at kahit asteg yung saying sa kungfupanda na "the past is history, tomorrow's a mystery, today's a gift that's why it's called the present." eh dapat talaga future ang inaatupag.) ayun. at ngayon din wala. wala pa akong regalo. wala ako. di ako gumawa ng kahit ano. di kita napadalhan ng kahit ano. well ito sana sulat kamay ko sana na sulat pero di ko napadala or di pa ko nakagawa. well walang excuse para di ako makagawa ng sulat kaya nga ito. haha kung stalker ka mababasa mo to pero as if isstalk mo ko. haha. anyway yun nga. di tayo ok nun. kaya siguro malungkot tayo kasi ngayong ok na tayo at pasko eh di naman tayo magkasama. ewan ko pero feeling ko ganyan nga talaga. haha. at dahil jan masaya ako. kahit di na ko makatanggap ng regalo (pero syempre mas ok kung meron. :) ) eh ayus na ko. it has been a rough year para satin pero parang ito lang ang gusto ko. walang gulo. petty quarrels. sexy time. eat all you kabab. kahit 1% na balik sa dati ayus na sakin. at basta alam kong we're making strides para mapabuti yung samahan natin ay masaya ako ng sobra. sana ikaw din. kahit na di tayo magkasama sa pasko ngayon. kahit wala ako jan. alam ko magkasama pa rin ang mga puso natin (eww. XD). pero ano ba. totoo naman yun noh. haha. nayayakap ko na ulit ng mahigpit na mahigpit yung unan ko kasi parang wala akong worries pero aaminin ko na pag magisa ako eh i have doubts sa mga kaya kong gawin, sa mga kaya mong gawin, sa kaya nating gawin.. pero itong ginagawa natin parang achievement para satin. at dahil alam kong ayaw mo ng mushy e sasabihin mo lang sakin ay DUH. haha. pero totoo naman. dba! :) kelangan lang natin magtulungan, icomfort ang isa't-isa pag nangangailangan. yung mga ganyan. haha. kasi para sakin wala lang. gusto ko lang laging looking down the road ang drama eh. haha. haha sorry kung ano ano ang pinagsasabi ko na drama ha. nakita ko kasi ikaw umiyak kagabi. ayaw ko sanang umiyak nun kasi baka umiyak ka lalo.yun lang naiisip ko. everytime na nag-uusap kami ng mga drama ni mr.cope eh narerealize ko na ang swerte ko sayo. at ang swerte mo rin sakin. at swerte talaga tayo sa isa't-isa. in different things swerte tayo sa isa't-isa. totoo nga na hindi nyo talaga kelangan magkaroon ng something in common at pag naiisip ko yung mga saktong bagay sating dalawa. kinikilig ako. ngumingiti ako mag-isa. napapayakap ako sa unan ko (w/ch is kasing laki ko by the way.) basta yung mga pambading na kung ano ano lang. haha. ang saya nung feeling na to.. ayaw ko nang pakawalan. ewan ko kung yan din ang feeling mo. pero i sure hope so. anyway. i don't want you to be sad this holidays. i want you to be happy. phase lang to na di tayo magkasama noh. masaya ako na you're making every effort na maging updated ako at salamat ng marami. wala na kong mahihiling pa na regalo galing sayo. salamat at merry christmas ka'ye. mahal kita at miss na kita. :)