i've never felt this lonely since.. di ko na matandaan talaga.. and since sa tingin ko ako lang naman talaga nakakaalam o nakakaalala ng blog na to.. well.. buti na lang.. so here i am.. feeling empty pero may masikip sa dibdib ko.. i remember watching mmk kagabi.. natatawa ako sa itsura ni flordeluna.. ayaw maging pen eh.. so kung nababasa mo to.. nakakausap ko si pen these past few days.. pero parang friends lang.. parang pag naguusap tayo ngayon.. di ka na nagrereply agad agad.. di kelangan may sense ang pinaguusapan.. at ang reply..
so here i am binubuhos ko ang mga gusto kong sabihin sa blog na to.. dahil sa wala akong makausap ng matino.. di ako sanay ng malungkot ak sa mga JLfriends ko.. i don't have booze para makalimot/makatulog ako sandali.. wala akong yosi na pang relieve ng stress.. meron akong asoo na gusto ko sa loob ng bahay pero umiihi kasi sya so bawal.. meron akong basketball pero wala naman akong kalaro.. lahat ng ginagawa mo pag magisa ka.. basta magisa ka.. malulungkot ka.. kahit na it's meant to cheer you up.. so what do i have?
wala apparently.. it makes me supersad.. i want to be able to deal with this by myself.. pero mukhang di kaya.. wala akong mapaglaanan ng oras.. at hindi ako yung tao maglalaan ng oras sa pagaaral.. well hindi pa.. i read pen's blog.. tungkol sa mga nilalaro.. games.. pero iniisip ko.. bakit ka pa sasali sa laro.. kung in the first place wala ka naman talagang aim manalo.. sinayang mo lang ang slot at binawasan mo yung chances ng ibang players para manalo.. kung baga pag naglaro ka ng text ikaw yung panabla.. pero sa totoo lang lumalabas pa rin naman yung panabla kahit di sya kasali.. dba? it means lang na walang panalo.. pero kung andun ka for sure maglalaro la para manalo.. not for the sake na gusto mo lang sumali.. its like disrespect sa mga kasali.. if you're not gonna give it your all.. pwera na lang kung napagkasunduan nyo na laro laro lang talaga yun..
pero i have many things to be sad about.. for one i haven't found the light.. ayoko pa rin magaral at i am not sure about my future.. di ko alam ang gusto ko.. naalala ko andami kong gustong gawin pero di naman ako pumapasok sa mga klase ko.. i know i can do it basta i put my heart into it.. ang hirap gumawa ng kahit ano pag malungkot ka.. and it takes a stronger person to get out of this slump.. iniisip ko rin na parang sa umpisa lang ako lagi magaling.. no followthroughs.. walang kasunod.. after nun.. back to my usual self again.. walang akong sense of urgency para gawin ang mga bagay na supposed to be makakabuti sakin.. i wish i had a gun para isang pindot ng gatilyo patay na ko.. but that's a shortcut para masolusyunan ang problema.. i want to feel na successful ako.. gusto kong magkapamilya.. gusto kong magkaanak.. gusto kong magkaroon ng maraming pets at plenty of room para makapaglaro sila.. gusto ko nagbabakasyon yung mga magulang ko kung san san lang at maibalik ko naman yung paghihirap nila samin.. pero right now wala ako dun.. right now.. batang paslit pa rin ako.. na laging naghahanap ng mamahalin.. ng magmamahal sakin.. ng taong magpapasaya sakin.. dati naman kaya kong magisa.. pero nagccrush ako kung kanikanino at at least lagi ko silang nakikita.. HS naman yun eh.. pag college.. ang hirap hanapin ng isang iccrush mo.. usually may gf ka na.. or may established ka na na gusto mo..
so kung nababasa mo to.. wag ka nang maingay at satin na lang to.. promise me satin na lang to.. ang laman ng blog na to.. at kung ano pa mang meron dito.. at i'm sorry.
